Donderdag 18 augustus vertrokken we richting IJmuiden. We zagen veel visrestaurants… dus we hebben ons eerst culinair laten verwennen. Smaakte prima en naar meer zelfs, maar dat hebben we even niet gedaan. Op een parkeerplaats zagen we al wat medereizigers en we besloten eens te gaan kijken waar we eigenlijk moesten zijn. Er lag wel een veerboot maar daar stond Kopenhagen op. Wat blijkt, DFDS is een Deense firma die op Engeland vaart. De poort ging al op tijd open en zo rolden we van de ene parkeerplaats naar de volgende. Met een blij gezicht kwam Willem aanlopen. ‘We zijn compleet!’ Op naar de volgende stap: boarden. Inmiddels hadden we ook al tickets gekregen voor de camper, hut en het welkomstdiner. Ze hadden nog nooit meegemaakt dat er tijdens een overtocht zoveel campers mee gingen: in totaal 60 stuks. We hadden allemaal een tas met spullen bij ons want eenmaal op zee kon je niet meer bij je camper komen. Rond 5 uur werden de trossen los gegooid en was er dus geen weg meer terug. Iets over 6 moesten we verzamelen voor het welkomstdiner. We mochten zoveel pakken als we wilden en zo zagen we veel volle borden voorbij komen met daarachter blije gezichten. Wijntje of biertje erbij en het werd verdacht rustig. Iedereen genoot van de geweldige maaltijd. Het weer zat mee, boven op het dek was het goed toeven ondanks dat de consumpties behoorlijk aan de prijs waren.

19 augustus: de volgende morgen zag iedereen er uitgeslapen uit ondanks de lichte deining van de zee, de trillingen en geluiden uit de machinekamer. Na het inleveren van de ontbijtbon schoven we weer aan en genoten van het ontbijt. De luidspeakers galmden dat de mensen van dek 3 naar de voertuigen moesten. Op welk dek stond onze camper ook weer? Op het kaartje stond 2, toch maar die kant op en ja hoor, de deuren waren al open. Denk er aan… nu links rijden. Omdat we vooraan stonden moesten we er ook als eerste af… Gelukkig was de gps ingesteld en kijkend in de spiegel, wel zes campers achter ons. We wilden als eerste naar Hexham. We parkeerden bij een supermarkt, dus de medereizigers ook. Parkeerplaats was gelijk vol en we hebben het stadje bekeken. Daarna de gps ingesteld op kortste route en een afslag genomen naar Hadrians Wal. Dit is een muur van 117 km ongeveer 2000 jaar geleden gebouwd door de Romeinen die later de Engelsen en Schotten uit elkaar hielden. Onderweg Gretna Green, de grensplaats, nog even aangedaan. Hier worden ongeveer 5000 huwelijken per jaar gesloten. Dik feest dus. Op de camping worden we netjes opgevangen door Willem en Henny. Na een uurtje werd het zelfs weer droog. Rond half 8 verzamelden we om een bezoek te brengen aan een Schotse pub in het dorp. Gezellig en je leert elkaar ook wat beter kennen. Later op de avond kwam de eigenaar er nog gezellig bij zitten en gaf een rondje Ierse whisky weg. Tegen 11 uur was iedereen weer veilig thuis en een voor een gingen de lampjes in de campers uit.

20 augustus: vandaag vertrokken naar Fort William. We hebben er voor gekozen om snelwegen te vermijden ondanks dat de afstand een kleine 300 km was. Tijd genoeg en aankomen voor 4 uur was niet toegestaan. Om Glasgow hebben we wel de snelweg genomen om te voorkomen dat we in Glasgow helemaal in de knoop komen. De wegen worden duidelijk een stuk smaller… dus goed opletten. Met grote tegenliggers is het precies uitmeten met insturen. Te ver naar links kan ook niet want vaak ligt er een hoge stoeprand of diepe putten. Boven Glasgow kiezen we er voor om via de oostkant door het nationaal park Loch Lomond te rijden. Een prachtige route maar met veel bochten, bergen, meren, bossen en leuke kleine plaatsjes. De camping in Fort William staat duidelijk aangegeven. We blijven hier vier nachten dus pootjes uit en stoeltjes naar buiten. Genieten van de zonnestralen, want onderweg hebben we veel miezerregen gehad.

21 augustus: een rustdag vandaag dus lekker uitslapen. De hoogste berg, Ben Nevis, van Schotland zat in de wolken dus met de kabelbaan naar boven was geen optie. Enkelen zijn met de fiets naar Fort William geweest, anderen bezochten de watervallen in de buurt. Beide is een uitdaging als je met de fiets gaat. De Schotten zijn geen fietsers gewend dus voorzichtig aan. s’ Middags happy hour bij Willem voor de camper. Het zou droog blijven. Dat is bijna gelukt op wat miezeren na. De happening werd opgeluisterd door Grietje en Dini met muziek op hun accordeons. Duidelijk dat dit hier niet gebruikelijk is want verschillende andere campinggasten kwamen de dames op de foto zetten. Het was in ieder geval zo gezellig dat er zelfs op de weg dansles werd gegeven, terwijl andere koppels hun danskunsten voor de camper lieten zien. Rond 7 uur werd het weer rustig op de camping en zag je de lampjes in de campers aan gaan. Weer een geslaagde dag vandaag.

22 augustus: we komen op stoom vandaag. Tegen half 10 vertrekken we met de fiets naar het station in Fort William. Daar staat al een oude stoomtrein op ons te wachten. Na uitgebreid foto’s te hebben gemaakt, gaan we boarden en om 10.15 uur vertrekken we richting Mallaig. Een tocht van ruim twee uur met onderweg prachtige vergezichten. Bij Banavi zien we een meertrapssluis. Meerdere sluizen achter elkaar om in korte afstand een grotere hoogte te overwinnen. De stewardess komt voorbij met koffie die gretig afgenomen wordt. Onderweg gaan we over Glenfinnan, de brug uit de film van Harry Potter. Aangekomen in Mallaig worden we losgelaten en de meesten zoeken een restaurantje op. Mallaig ligt aan de kust, dus zowel de zee als het kleine stadje worden bekeken. Om 2 uur stappen we weer in de trein om terug te keren naar Fort William. Toch een vermoeiende dag… een aantal zitten behoorlijk te knikkebollen in de trein. In Fort William geeft onze reisleider nog een uitleg in verschillende winkels over typisch Schotse producten, waarna we terugkeren naar de camping.

23 augustus: een vrije dag, nou ja, op de was en persoonlijk onderhoud na dan. ‘s Morgens gezellig koffie gedronken met een aantal buren. Na de middag zijn we caches gaan zoeken in de buurt met een man of zes. Allen onervaren… maar toch een cache gevonden. De tweede was lastiger. Waarschijnlijk was deze weggehaald, dus onvindbaar voor ons. Later in de middag begon het te regenen dus luifeltje uit. Ook het jeu de boulen ging door het mindere weer niet door. Andere keer beter. Morgen weer een reisdag dus zoveel mogelijk opgeruimd en de camper opgetopt omdat er op de volgende locatie nagenoeg geen faciliteiten zijn.

24 augustus: vandaag rijden we naar Portree. Er zijn twee mogelijkheden, met de ferry of over de brug. Wij kiezen voor het laatste. Gisteren zagen we bij Banavi al een meertrapssluis. Dit is zeker voor vandaag een doel. Toevallig zien we drie zeilboten die de sluis in gaan. We volgen ze twee trappen in verband met de tijd maar we schatten in dat de schepen er zeker wel drie uur over doen alle zeven trappen te doorlopen. Hoogteverschil geschat zo’n 20 meter over een lengte van 300 meter, indrukwekkend! We komen vele mooie plekken tegen onderweg. Wat veel indruk op mij maakte was een monument voor gevallen commando’s bij het terrein waar ze altijd oefenden. Bij zeker twee gevallenen ben ik zelf tijdens uitzending in het buitenland bij de uitvaart geweest. Verderop zien we een kasteel met een bezoekerscentrum. Veel medereizigers hebben het ook ontdekt en zo kom je elkaar onderweg weer tegen. Dan volgt de brug naar het eiland Skye. Een technisch hoogstandje, zo’n afstand te overbruggen. De coördinaten waar we ons moesten melden klopten niet… maar gelukkig staat Henny ons op te wachten op de kruising en wijst ons in de juiste richting. De laatsten komen iets over half 6 ook binnen, maar van een heel andere kant. We zijn weer compleet en het happy hour kan beginnen. De hapjes worden prima verslonden met heerlijke Schotse sausjes. Het gebeuren wordt vandaag opgeleukt door Grietje met haar accordeon. Rond 7 uur is de rust weergekeerd.

25 augustus:‘s Morgens rond half 10 staan er twee minibusjes op de parkeerplaats. Tijd voor een uitje vandaag. We krijgen een rondleiding over het eiland Skye. Een groep gaat linksom, de andere rechtsom en ergens gaan we elkaar weer ontmoeten. Wel handig dat partners in hetzelfde busje stappen, zo hoef je maar één portemonnee mee te nemen en één set sleutels van de camper. Onderweg genoten van de prachtige vergezichten, heerlijke koffie met Schots gebak en vanaf de top super mooi uitzicht over de dalen, meren en zee natuurlijk. Begin van de middag was een team weer terug bij de campers, team 2 liet op zich wachten. Zij hebben er voor gekozen zich in Portree te laten afzetten en hebben daar genoten van de fish and chips. Zelf zijn we ‘s middags nog even lopend naar de stad geweest en kwamen we een verdwaalde reisgenoot tegen. Slechts drie straten fout gelopen maar haar in de juiste richting gestuurd en bij terugkomst bleek ze goed aangekomen, gelukkig was de club weer compleet. ‘s Middags nog heerlijk van de zon genoten totdat de muggen (midgets) ons naar binnen joegen. Was weer een heerlijke dag.

26 augustus: vandaag rijden we naar Gairloch. Het eerste stuk rijden we allemaal over dezelfde weg om van het eiland Skye af te komen. Daarna kiezen wij een weg, wit gekleurd op de kaart, dus een kleine onbelangrijke weg. Het is inderdaad een kleine weg maar ook erg smal. ‘Single road’ staat op de borden. Dit zijn wegen met slechts één baan terwijl er toch tegenliggers komen. Om de 100 meter kom je dan ook een kleine verbreding tegen met een bord ‘passing place’. Het is wel zaak ver vooruit te kijken om tegenliggers te spotten zodat je op tijd kunt kijken naar zo’n passing place… anders moet de een achteruit. Het schiet niet op maar een prachtige route en we hebben vakantie dus geen haast. Daarnaast moet je ook de schapen in de gaten houden, om het weiland zijn geen hekken. De gebieden zijn afgezet met wildroosters. Natuurlijk weer veel meren en de zee gezien. Op de camping staan we in twee rijen tegenover elkaar en zo’n 300 meter verder kijk je op de zee. Het sanitair gebouw is zeer luxe, er is zelfs een bad maar of we ons daar tijd voor gunnen….

27 augustus: de dag begon met mooi weer na de windstoten van afgelopen nacht. Vanmorgen een huishouddagje, dus poedelen onder de douche en wassen. In het dorp zou een grote bijeenkomst zijn van dorpsgenoten en boeren uit de verre omgeving. Wij dachten aan iets groots, geen rekening houden met de dunne bevolking. Er waren inderdaad uit de wijde omgeving mensen aan komen waaien met hun producten, zeker 25 man in het dorpshuis. Ongetwijfeld wonen er in dit dorp een tienvoud mensen. Voor hun een grote happening… ons viel het wat tegen. Toen maar gewoon wat boodschappen gedaan en anderen hebben in een restaurant koffie genuttigd. Voor de campers kwamen groepjes bijeen om een gezellig samen zijn te vieren en tegen 6 uur was er een voorstelling van twee studenten met hun trommel en doedelzak. Door een miscommunicatie konden wij hier helaas niet bij aanwezig zijn. Na het genieten van een mooi avondrood zijn we de camper ingevlucht om lekprikken van muggen te voorkomen.

28 augustus: vandaag feest en een reisdag. Dini viert haar verjaardag en daarom hebben we rond 5 uur een happy verjaardag hour maar eerst moeten we naar Durness. We vertrekken rond 9 uur en komen op de camping al in de file voor het watertappunt. Uiteindelijk heeft iedereen geloosd en getapt en gaan op weg via een supermooie route. Onderweg komen we Ullapool tegen, een leuk plaatsje aan het water. Wel toeristisch en daardoor zelfs op zondag de Tesco supermarkt en tankstation open. Van beiden gebruik gemaakt, je weet nooit waar het goed voor is. De wegen naar Durness worden steeds smaller en weer komen we op een single road uit met veel passeerplaatsen. Aardige Schotten, ze gaan netjes aan de kant en zwaaien ook nog. Aangekomen op de camping krijgen we een mooi plaatsje, wel 50 meter hoog maar met direct uitzicht op de zee. Even de camper stallen, stroom aansluiten en stoelen mee om Dini te feliciteren. Harry heeft een mooi cadeau gevonden voor Dini, een naambordje met Diana en Gerloch er op. Onderweg hadden we al Hollanders gezien die wilde bloemen aan het plukken waren. Deze zijn natuurlijk ook voor Dini, een leuk verjaardagscadeau. Een en ander wordt muzikaal opgeleukt door Grietje met haar accordeon. Verder worden er gelijk afspraken gemaakt om de volgende avond gezamenlijk te gaan eten in de lokale pub. Later op de avond zijn we nog even bij het uitkijkpunt geweest waarvan je een prachtig uitzicht hebt, zowel op de zee als op de camping.

29 augustus: vanmorgen hebben we de Smoo Cave bezocht. Helaas, maar ook gelukkig was er geen waterval in de grot omdat het al een paar dagen niet geregend heeft. Om er te komen moet je best de berg op klimmen, daarna om in de grot te komen diep zinken door de afdaling. Je kon met een bootje mee en een rondleiding meemaken. Trouwens de kapitein op het rubberen bootje was een Nederlander uit Scheveningen. Op de terugweg hebben we een bak koffie gedronken en kwamen nog een CCN’er tegen die met z’n fiets aan de verkeerde kant van de weg reed. Gelukkig kwam hij er op tijd achter en kon zich corrigeren voordat er verkeer aan kwam. ‘s Middags hebben we het kunstenaarsdorp bezocht. Ongeveer twintig prefabs waar locals hun spullen verkochten zoals schilderijen, keramiek, kralen en kettinkjes… maar er was ook een chocolaterie met een klein restaurantje bij. We hebben om 6 uur afgesproken samen te gaan eten in de lokale pub. Willem had van tevoren de menukaart opgehaald, zodat we vooraf konden aangeven wat we wilden eten… logistiek verantwoord en goed voor de doorlooptijden. Na het eten verzorgden de dames Grietje en Dini weer voor de muzikale opluistering en in ruil daarvoor kregen wij allemaal één consumptie gratis, goed geregeld en gezellig natuurlijk. Willen geeft nog wat huishoudelijke mededelingen aan, zo moeten we morgen voor 2 uur in Tain zijn bij de destilleerderij van Glenmorangie. Hopen dat het goed gaat want we moeten daarna nog een uurtje verder rijden. Alleen kijken en ruiken dus. Later op de avond begint het flink te waaien, en met flink bedoel ik: hard, stormachtig. De camper staat echt te schudden en satellietschotels waaien stuk.

30 augustus; vandaag rijden we naar Inverness, het waait nog steeds hard. Ladders staan tegen de campers aan en enkele technici sleutelen aan schotels om de campers weer veilig op weg te krijgen. Zelf rijden we rechtsom over een witte weg op de kaart. Het is een hele smalle single road waarbij het gras aan beide zijden tegen de zijkant van de camper komt. Nu een tegenligger… betekent een uitdaging maar gelukkig komen we alleen maar schapen tegen. Bij Tain komen we elkaar weer tegen en na de groepsfoto begint de rondleiding door de destilleerderij. Mooi om zo’n proces te volgen. Aan het eind mogen we een slokje proberen, een klein slokje want we moeten nog rijden. ‘s Avonds om 7 uur vertrekken we met de fiets naar het centrum. Er speelt een piperband. Ze marcheren een stukje naar een plein waar ze een prachtig stukje muziek weggeven. Drie mariekes dansen op de muziek. Een klein jongetje uit het publiek probeert op z’n eigen trommel mee te spelen. Na de muziek fietsen we terug richting camping. Nu staan we zelf in de schijnwerpers, zoveel fietsers achter elkaar hebben die Schotten nog nooit gezien! De avond blijft warm en we genieten buiten nog na met een aantal medereizigers.

31 augustus: vandaag een rustdag. Willem komt kaarten brengen voor ‘hop on, hop off’-bus. De bus rijdt een vaste route en je kunt in- en uitstappen waar je wilt. In de stad zijn meerdere stops, dus maakt niet zoveel uit waar je uit stapt. We zijn eerst naar tourist office geweest om een plattegrond van het centrum te halen en wat folders voor het fotoboek. We kregen wat tips mee, bijvoorbeeld Victorian market. Een soort overdekt winkelcentrum met allemaal kleine winkeltjes en eettentjes. Verder natuurlijk de hoofdstraat en Inverness Castle. We kwamen nog een aantal kringloopwinkels tegen die bezocht moesten worden en eind van de middag zoeken we de bus weer op. We konden nog genieten van de zon. Ondanks dat het hier vaak slecht weer is, treffen we het wel met die enkele bui die we gehad hebben.

1 september: vandaag rijden we naar Blair Atholl, we kiezen er voor veel paralelwegen te rijden in plaats van de grotere A-wegen. Dat lukt niet overal want soms zijn ze er gewoon niet… maar de wegen die er zijn, zijn mooi en goed te berijden. Onderweg in Aviemore zien we nog net het stoomtreintje wegrijden. Dus maar even het dorp in en winkels bekijken. Even later komen we langs het Highland Folk Museum in Newtonmore. We zien hier al meerdere campers staan. De toegang is gratis, maar een vrijwillige bijdrage wordt op prijs gesteld. Dit kun je vergelijken met het Veenmuseum in Drenthe maar wel interessant om te zien. Hier wel echte kippen en schapen. Ook de lerares op school zit gewoon achter haar bureau en de schaapsherder hoedt zijn schaapjes. De camping ligt dichtbij Blair Castle. Bij aankomst vraagt Willem of we het kasteel willen bezoeken. Natuurlijk willen we dat … dus bestellen we vast de kaartjes. ‘s Avonds koelt het snel af en sluiten de camperdeuren om de warmte binnen te houden. Morgen weer een dag.

2 september: vandaag weer een vrije dag dus tijd voor het laatste wasje. Weer ziet er goed uit dus mooi buiten laten drogen. We hebben via Willem kaarten gekocht om Blair Castle te bezoeken. Rond 2 uur gaan we die kant op en het is geen verkeerde keuze geweest. Helaas mochten we geen foto’s maken maar in veel kamers staan standaards met geplastificeerde info, zelfs in het Nederlands. Zo kun je in je eigen tempo door het kasteel wandelen. Ergens onderweg komen we een Nederlandse gids tegen die ons nog wat verteld over de familie die hier nog woont en hoe de organisatie er een beetje uit ziet. Ook de tuinen buiten is een aanrader. Er staan bomen met een hoogte van ruim 45 meter. Om 4 uur moeten we in het restaurant zijn, hier krijgen we een ‘afternoon tea’. Er worden gebaketagères neer gezet van drie hoog met heerlijke broodjes, gebakjes en bonbons. Daarnaast konden we kiezen uit koffie of thee. Uiteindelijk waren de meeste schalen leeg en de buikjes vol. De eerste groepsfoto was niet helemaal gelukt, dus doen we het voor het kasteel nog een keer. We wachten het resultaat af. Terug op de camping zitten groepjes nog gezellig na te tafelen, maar snel koelt het af en gaan we naar binnen.

3 september; vandaag een reisdag maar ondanks dat toch een drukke dag. We zijn via B-wegen naar het Falkirk Wheel gereden. Een technisch hoogstandje. Hier worden schepen in een soort draailift zo’n 35 meter omhoog en omlaag gehesen. Dit doen ze met een draaisysteem. Schepen varen in een soort bak die waterdicht afgesloten worden, zowel beneden als boven. Het hele systeem gaat 180 graden draaien en zo krijg je de liftwerking. Een paar kilometer verder zie je twee enorme paardenhoofden, gemaakt van honderden rvs platen tegen een frame aan geschroefd. Imposant om te zien. Als laatste bezoeken we de Forth Road Bridge en de bruggen die er naast liggen net voor Edinburgh. Twee bruggen over de Firth of Forth. De derde brug zijn ze nog aan het bouwen en geschat moeten ze nog zo’n 30 meter aan beide zijden. Aangekomen op de camping worden we weer netjes opgevangen en na het trekken van een nummertje krijgen we een plaatsje toegewezen. Een goed en eerlijk systeem trouwens, als je een mindere plaats hebt… slechte zijn er niet, heb je het aan jezelf te danken. Had je maar een ander nummer moeten trekken. Er zijn nog wat samenscholingen maar als het begint te miezeren, wordt het snel stil op de camping. We gaan de folders en info eens bestuderen die we van Willem hebben gekregen om morgen Edinburgh te bezoeken.

4 september: vandaag weer een vrije dag. We zijn met de bus naar Edinburgh centrum gereden. We wilden ‘Mary Kings close’ bezoeken, een onderaards dorp van de dood…. maar half Edinburgh zat zonder stroom. Dan maar eerst een hapje eten. Na het eten nog een keer proberen, maar door de drukte zouden we pas om half 4 aan de beurt zijn. Morgen weer een dag. We hebben daarom Calton Hill bezocht. Een klim omhoog maar het uitzicht was er dan ook naar. De weergoden waren gunstig, temperaturen liepen op tot ver boven de 20 graden. Dat verklaarde natuurlijk ook de vele toeristen in de stad. Je kon bijna over de hoofden lopen. Om 5 uur moesten we terug zijn want Willem en Henny hadden weer een happy hour georganiseerd. Een mooie gelegenheid om de verjaring van Maria te vieren. Een jongedame vragen we nooit naar de leeftijd dus houden we die geheim. Willem maakt het programma voor morgen bekend, we moeten in ieder geval vroeg op.

5 september: rond kwart voor 8 wordt er op de deur geklopt, er was iets mis met de kaartjes voor vandaag. Willem neemt alle kaartjes in en gaat naar het ticketbureau in Edinburgh. De rest verzamelt om kwart voor 9 bij Henny voor de camper en lopen naar de bus. Bij het eindpunt worden we weer verenigd met Willem en uiteindelijk gaan we met een andere bus richting haven. De boot ligt al op ons te wachten dus we kunnen boarden. We varen richting Noordzee en zien onderweg een aantal zeerobben. Aangekomen bij het eiland stappen een aantal mensen af en de rest gaat mee terug naar de haven. In Edinburgh hadden we graag de ondergrondse stad gezien maar de wachttijd is 4 uur. We hebben daarom de kathedraal bezocht en hebben de stad verder verkend. Bij thuiskomst zijn er twee gezellige groepen die voor de camper zitten. Snel koelt het af en drinken we in de camper een bak koffie. Dit was al weer de een na laatste dag, tijd gaat snel.

6 september: we reizen vandaag naar de laatste camping, Craster. In het routeboek staan verschillende routes, wij kiezen er voor om langs de kust te rijden. We komen langs Berwick en rijden het dorp in. We zien al campers staan van reisgenoten en vinden nog een parkeerplaats. In het dorp zijn wel vier kringloopwinkels; dus wordt een lange morgen. We doen de laatste boodschapjes en beklimmen in de haven nog de grote rots van waar je een prachtig uitzicht hebt op zowel de Noordzee als het havenstadje. De volgende stop wordt Holy Island, een eiland die je alleen met eb kunt bezoeken. We hebben verzaakt om te kijken wanneer het vloed wordt en er komen echt veel auto’s van het eiland, dus we nemen geen risico en parkeren op een veilige afstand. Ook vanaf daar een mooi uitzicht. Tegen 4 uur komen we aan op de camping waar Henny ons al weer staat op te wachten. We krijgen weer een plaatsje en om 5 uur is de laatste happy hour. Dit keer zijn er enkele gasten die iets lekkers gemaakt hebben en de rest wordt aangevuld met alles wat over is. Willem geeft nog een aantal details voor morgen, inschepen, eten en ontbijt maar daarna neemt Sylvia het woord over. Namens de hele groep wordt de reisleiding bedankt voor de goede zorgen en hun inzet voor de gasten. Iedereen krijgt van Cor en Baukje een groepsfoto die eerder deze week is gemaakt en we staan er gekleurd op. Snel wordt het donker en vlucht iedereen de camper in. Tijd vliegt als je het naar de zin hebt.

7 september: het is slechts een uurtje rijden naar de ferry maar de eersten vertrekken al op tijd. Laatste inkopen doen van Engelse specialiteiten, bezoekje aan een kasteel of gewoon rustig langs de kust een route zoeken. Ook is er een kastelenroute, die kiezen wij samen met Sjaak en Ria. Wij rijden voor… maar al snel zien we dat de weg dood loopt, dan maar terug. Nog geen 500 meter verder een lage tunnel, kunnen we beiden niet onderdoor… dus weer keren. Nu rijdt Sjaak voor. We willen onderweg graag een dorpje bezoeken maar om twee campers netjes ergens te parkeren valt niet mee. Uiteindelijk een leuk plekje gevonden, eerst de inwendige mens maar verzorgen met uitzicht op Noordzee. Volgende stop wordt het outletcenter in Newcastle. Hier staan al meerdere campers, even koffie drinken en slenteren door het winkelcentrum. We rijden door richting ferry, nog maar vijf minuten verder. We gaan door de douane en plaatsen onze campers in de parkeervakken op de parkeerplaats. De laatste campers druppelen binnen en het laden begint. Als de eersten in de ferry staan en hun hutje hebben ingericht, bekijken we vanaf dek 9 hoe de laatste campers in de volle zon nog steeds op de parkeerplaats staan te wachten. We willen ze graag op de foto en film hebben als ze binnen rijden, maar het wachten duurt zeker nog 45 minuten. Iets voor 5 uur vertrekt de ferry en volgens afspraak is het dan ineens een uur later… we hebben weer zomertijd. Rond 7 uur zitten we in het restaurant en genieten van een heerlijk ‘lopend’ buffet. ‘s Avonds zitten we nog even gezellig na te keuvelen en bereiden ons voor op onze broodnodige nachtrust. Door de resonantie van de motor valt dit niet voor iedereen mee.

8 september: om 8 uur is iedereen aangeschoven voor het ontbijt en weer keuze te over… waar we ons tegoed aan doen. Hier wordt uitgebreid afscheid genomen van alle deelnemers, bedankjes uitgedeeld en er valt menig traantje. Gelukkig gaan we elkaar zeker weer zien tijdens een happening, misschien zelfs al tijdens de bieten. Als de deuren open gaan, loopt de ferry leeg en in de verte zien we nog een camper rijden. We kijken terug op een mooie vakantie in de Schotse Hooglanden met een groep fijne CCN-ers.

We bedanken Willem en Henny van Teeseling, maar ook Jan Blankenvoort, voor deze prachtige drie weken.

Harry heeft een blog tijdens deze reis bijgehouden… als je deze wilt lezen, dan kun je deze terugvinden via de volgende link: www.waarloopjijwarmvoor.nl

Jeannette en Hennie Hogenkamp

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *