Het is mei. Het is vakantie. Drie weken trekken we er op uit om ditmaal eens via de Schraalhansroute deze weken door te komen. Schraalhansroute? Wat is dat nu weer? Het gezegde ‘Schraalhans is keukenmeester’ zegt eigenlijk alles al; op een heel goedkope wijze geen kijkje in de keuken, maar drie weken genieten van alles wat de Heer ons al zo heeft te bieden in het noorden van ons land. Friesland, Groningen en daarna even afzakken naar Duitsland om dan via de Achterhoek richting Vaassen, Nunspeet en Huizen weer Noord-Holland te begroeten. We kijken niet naar het weer. Voor de zon moet je naar Spanje of Frankrijk rijden. Dat doen we niet, want we doen dus aan Schraalhans.

We beginnen in Friesland bij de Zwarte Haan, het uiterste puntje van Friesland. Het is Pinksteren, dus druk. Ongeveer tien campers hebben dezelfde gedachten. Het kost niets en je hebt een prachtige plek om te genieten van de rust. We hebben hierover al eens eerder geschreven. Het is ons heel goed bevallen om daar drie dagen te staan. Alles aan boord en de fiets is menigmaal van het fietsenrek af gegaan. St. Annaparochie, Vrouwenparochie, Stiens en even uitblazen in het fraaie plaatsje Hallum. Een lief haventje biedt ons een bankje aan, juist naast de Van der Meulenfabriek waar beschuit, Melba toast en het Fries Roggebrood vandaan komt. Zo’n grote fabriek verwacht je niet in dit pittoreske plaatsje. We hebben deze omgeving na drie dagen wel bekeken. We rijden nog even naar het nieuwe gemaal voor een foto. Dit gemaal is in aanbouw en heeft als functie de glasaal van de binnenwateren naar de Waddenzee te dirigeren. We hopen maar dat de glasaaltjes de Sargassozee nu wel kunnen vinden, zodat wij later weer aan de pali…, neen, laten we ze eerst maar groeien.

We zouden naar het Groningse Lutjegast rijden om daar het museum te bezoeken van Abel Tasman, de ontdekker van Tasmanië. Helaas was dit museum op die dag gesloten. Er is wel een gratis camperplek. Dus rijden we op de tweede pinksterdag richting Doezum.

De waterpomp heeft kuren, dus we rijden eerst naar Leeuwarden waar, zoals de Garmin aangeeft, een Hymergarage is gevestigd. Helaas, op tweede pinksterdag heeft dit bedrijf kennelijk al genoeg verdiend en is dus gesloten. In de buurt is een campingzaak die uitkomst biedt. Daarna dus op naar Doezum waar Landgoed Jonker ons al staat op te wachten. ‘Het is rustig, maar tijdens Pinksteren was het enorm druk’, meldt de eigenaar, die denkt aan een forse uitbreiding van zijn terrein. Chalets met camperplaats is zijn doel. De gemeente heeft eindelijk groen licht gegeven, maar toch duurt het nog even voordat alles wordt uitgevoerd. De tekeningen zien er in ieder geval flitsend uit.

De volgende dag gaan we via Lauwersoog naar Delfzijl. Een schitterende tocht met veel zon en wind. De brug over het Lauwersmeer is fascinerend. De Hollandse bouwers kunnen er wat van al is dit nog maar een schijntje ten opzichte van de Deltawerken in Zeeland. Het vlakke land met weide en koeien gaan aan ons voorbij. Delfzijl is nu niet direct een fraaie stad met en heerlijk centrum maar als we later op de dag een kijkje nemen in het ‘bruisende deel’ van de grootste noordelijkste stad van ons land dan valt het nog mee. Er is juist markt.

Kaarslicht
De camper staat op de nul-kosten-plek (u begrijpt waarom) vlak onder de dijk. Deze lonkt om even te bekijken want aan de andere kant ligt, de Eems en de Dollard. Duitsland kun je in de verte zo zien. Ook een Muzee Aquarium (thema Van hondshaai tot Hunebed en nog veel meer…) en het

Eemshotel-restaurant. Bij het naar binnengaan van de laatste, via een overkapte loopbrug, stoppen we bij een affiche met het menu van die dag. U zult het niet geloven maar ‘Schraalhans’ heeft weer toegeslagen. Het restaurant bestaat dit jaar 50 jaar en daarom, iedere woensdag een menu van vroeger voor de prijs van…. 50 cent. Wij hebben natuurlijk geboekt en ’s avonds dineerden wij, met kaarslicht, voor totaal 250 dubbeltjes. Hoofdgerecht is heerlijke groente (prei), aardappelen en draadjesvlees. Heerlijk. Onder het genot van een wijntje (dat kan er wel van af) en een toetje nemen we voldaan afscheid en wensen de eigenaren nog vele succesvolle jaren.

Historisch
Appingedam, naast Groningen de enige stad in de provincie van middeleeuwse oorsprong ligt op een heel kleine afstand van Delfzijl. Fietsend rijden we naar dit historische stadje. Beroemd zijn daar de hangende keukens. Uitgebouwd boven het water staat de inwoner aardappels te schillen, te

koken of koffie te zetten. Heel apart. Het centrum ziet er heel relaxt uit, de oudheid kan je ruiken. Het Museum Stad Appingedam biedt veel informatie over deze welvarende stad uit de Middeleeuwen, waar vele zilversmeden hun ambacht uitoefenden. Hier rondneuzen is de moeite waard.

Steentjespad
Daarna Duitsland. We hebben een route genomen die voor ons nog maagdelijk is en mogelijk voor nog vele camperaars. Menigeen rijdt direct naar de Weser of Eder en fietst daar zijn of haar rondje maar deze rivier is wel heel dicht bij huis. De Ems, een rivier die ontspringt in het Teutoburgerwald kronkelt zich uiteindelijk langs de grens van Nederland en Duitsland. Met veelal aan beide zijden fietspaden. Overigens verdienen deze paden op enkele stukken wel wat verbetering. Een steentjespad is een juiste benaming voor deze paden maar toch is het een lust voor het oog. Daarom rijden we naar Steinbild. Volgens ACSI bevindt zich daar een kosteloze camperplek naast een Whisky Hauslein!!! Helaas: de eigenaar meldt dat deze plek al anderhalf jaar niet meer mag worden gebruikt. (Foei Acsi) Dus rijden we naar de dichtstbijzijnde camperplek alwaar juist een kermis wordt opgebouwd. Dan naar Walchum aan de Ems of Eems. Een prachtige plek waar de Ems aan je voeten kriebelt. Mooi om te fietsen of te wandelen en een kijkje nemen bij de haven. Altijd gezellig. En dat voor 10 euro (was niet de bedoeling).

Rellig
Haren is de volgende plaats waar we gaan staan. De Ems is ‘rellig’ en moet op verschillende plaatsen in toom worden gehouden, dus heeft men op sommige delen van de rivier een kanaal gegraven. Wij staan voor nop enkele dagen en kijken naar de vele vrachtboten die voorbij varen, soms onder een schraal zonnetje. We bespreken een fietstocht naar het noorden, richting Dörpen middels een uitgebreide fiets- en wandelkaart. Een weldaad aan rust begeleidt je naar schitterende vergezichten. Bossen, vlakten en water; een therapie voor jonge mensen met stress. Mocht je angstig zijn voor het buitenland: Musselkanaal en Ter Apel liggen op enkele tientallen kilometers bij je vandaan. Ook rijden we naar Geeste. Een camperplek voor nop, maar niet zo gezellig. Alvorens we de motor weer starten wandelen we wel even zeven kilometer rond dit meer, een waterspaarmeer. Voor het geval dat de stroomleverancier-met-de -grote-pijp geen koelwater meer heeft, kan er nog altijd geput worden uit dit immens grote meer.

Waterval
Lingen, Meppen en Emsbüren liggen zuidelijker en hebben dezelfde fraaie uitstralingen. Het is heerlijk fietsen, terwijl de camper op een plaats zo groot als een voetbalveld staat in de buurt van Hanekenfär en Elbergen. Bij het eerste dorpje staan we op een camping (6 euro). Daar lopen we even rond en zien aan de overkant van de Ems enkele campers staan op een mooi veld met zicht op de waterval van de Ems. Dus starten we de motor en rijden weer weg naar onze nieuwe plek. Een toplocatie, waarbij gezegd moet worden dat de grote rokende pijp van de stroomvoorzieninginstallatie op redelijk grote afstand even moet worden vergeten, maar dit terzijde. Dat mag voor drie euro met de mogelijkheid van broodje bestellen. Bij het wakker worden liggen deze al op de tree van de camper. Ook deze omgeving hebben we per fiets goed bekeken en na enkele dagen, rijden we richting Nederland.

Via Neede, Vaassen, Nunspeet en Huizen staan we na drie weken weer op het pad voor het huis.

De ‘Schraalhansroute’ heeft ons aan camperplekgeld totaal 77 euro gekost. Bij het melden aan velen dat we deze route wilden gaan rijden kregen we veel enthousiaste reacties. Het is ook een aanrader, want de Ems met al z’n charme heeft ons goed gedaan. We praten veel over rust en ruimte… nu dat hebben we gekregen.

Herman Wijte

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie