Augustus en september ideaal voor vakantie in Portugal

Als je Portugal zegt, denk je direct aan de Algarve. Aan de warme zon, de soms ruige kleurrijke rotsen, de brede stranden, de blauwe zee en een redelijk goedkoop kopje koffie. Maar wij hebben Portugal op een heel andere manier leren kennen. Via tolwegen, wegen met keitjes en … hoog op een autoambulance richting het zuiden. Als u verder leest, wordt alles duidelijk. Het is in ieder geval geen reis geweest die, zoals al blijkt uit de ambulance, gladjes is verlopen. Maar wel heel mooi, schitterend zelfs. Zeven weken lang.

Het is 14 augustus 2015. Na de APK-keuring bereiken we ’s middags laat eindelijk het pittoreske plaatsje Nismes, vlak bij de Franse grens. Het is al laat, vanwege de vele files bij Meerkerk, Antwerpen en Brussel. Nismes ligt langs de weg naar Reims. De kathedraal van deze stad heeft altijd al aantrekkingskracht gehad als je veelvuldig richting het zuiden trekt. Bij aankomst is het heel slecht weer, de hemelpoort is geheel opengezet om bakken met water naar beneden te storten. Daarbij komt nog dat de kerk ook van binnen heel somber is, zodat we heel snel weer de camper opzoeken en naar Auxerre rijden. Deze plaats heeft in het centrum een fraai plein, parkeren is gratis voor auto’s en campers en de binnenstad is een ware verademing. Smalle, gezellige straatjes, leuke oude details, vakwerkhuizen en een gezellige boulevard. De rivier de L’Yonne kabbelt rustig door deze fraaie stad (google maar eens op de Auxerre-site).

Warmtebron
Via Bourges en Vierzon rijden we, telkens niet meer dan ongeveer drie- tot vierhonderd kilometer naar onze vaste camperplaats Bessines-sur-Gartempe. Daar slapen we en vervolgens rijden we richting de zon. Deze warmtebron vinden we in Parentis-en-Born, op de aire de camping-car du lac. ‘Ga maar ergens staan, zie maar’, en dat voor 7 euro. Deze toeristische plaats is vooral bij de Fransen in trek. Er is geen Nederlander te bekennen, zelfs geen Duitser. Fietsen kun je er wel en dat hebben we gedaan: rondom het fantastisch gelegen meer. Goed voor de kuiten en de geest.

Vuurwerk
Enkele dagen later rijden we dan toch Spanje in, richting Bilbao. Na eerst als enige op een heel groot parkeerterrein te hebben gestaan, verhuizen we toch richting een camperplaats helemaal bovenin (12%) en hebben een prachtig zicht op de stad. Bilbao ligt aan onze voeten. De parkeerplaats biedt voor vele campers een gratis plek. Daarnaast is een officiële camperplaats met stroom en water. In Bilbao hebben we enkel het Guggenheim Museum gezien. Een schitterend gebouw, zowel vanbuiten als vanbinnen. ’s Avonds zien we een prachtig vuurwerk, dit naar aanleiding van de gewonnen voetbalwedstrijd door Barcelona.

Paradora’s
We gaan via León naar de camperplaats Bretocino. León moet je ook zeker bezoeken. In het centrum heb je de prachtige paradora, een klooster dat geheel is gerestaureerd en omgetoverd tot een schitterend hotel. In Spanje bevinden zich op veel plaatsen zulke paradora’s, een lust voor het oog en veelal te bezoeken. Mijn hart gaat weer open als ik de pelgrim (in brons) zie, uitrustend op het plein. Jaren geleden stond ik daar ook met mijn fiets uit te rusten op weg naar Santiago de Compastella.

Camperplaats Bretocino, ten zuiden van León is een aanrader. We hebben het zwembad getest op de warmte van het water en de douche op de ruimte, alles perfect voor 7 euro! De weg naar Portugal ligt voor ons. Miranda de Douro, een grensplaatsje heet ons welkom met een heerlijk zonnetje dat ons eigenlijk niet meer verlaat de komende weken. Portugal is rijk aan kasteeltjes … dus ook hier nemen we even een kijkje in het verleden.

Gympen
Dat geldt ook voor Braganca. We betreden de trappen van waar eens ridders en jonkvrouwen in schitterende gewaden moeten hebben gelopen … wij hebben onze gympen aan en lopen in korte broek. De zee trekt, dus rijden we van het fraaie kasteel naar Esposende, een drukke maar gezellige badplaats veertig kilometers boven Porto. Hoewel de reis tot nu toe gladjes verlopen is, openbaren zich hier de eerste problemen. De automatisch draaiende schotel blijft draaien en ziet geen enkele satelliet. Dus ook geen ‘wereld draait door’ en helemaal niet een fraaie voetbal wedstrijd …

De software moet worden vernieuwd is het advies van onze leverancier. Heel vervelend, want we hebben in mei juist zo’n nieuwe antenne aangeschaft. Naar later blijkt zijn we niet de enige camperaars die problemen hebben met de software (bedankt Canal Digitaal).

Toeter
We laten ons niet kisten en genieten van de omgeving, het restaurant waar we een heerlijke maaltijd voorgeschoteld krijgen en de gezelligheid van andere camperaars. Enkel de toeter van de kustwacht mag worden ingeslikt. Om de paar minuten gaat dat kreng te keer, dus gaan we even een paar kilometers verder ons bivak opslaan. Het is weekend: ook de disco houdt ons uit de slaap tot 7 uur ’s morgens, bah. We gaan op maandagochtend richting camping Vila Nova de Gaia, juist onder Porto, want we willen toch Porto zien. Dat doen we eerst met de camper. Niet aan te raden, maar er zou volgens internet een winkel zijn die de software kan regelen. Vergeet het maar. De TomTom loodst ons door een wirwar van straatjes naar een verkeerd adres. De keitjesstraten teisteren onze uitlaat en dus breekt de pijp. Met een touwtje wordt deze provisorisch vastgezet en kunnen we voorzichtig richting camping rijden.

Tourbus
Dus Porto bekijken we met de bus en de stadsbus. In dolle vaart, vinden wij, rijdt de chauffeur richting station. Deze portstad, waar de Douro in uitmondt, heeft heel wat kerken en fraaie bruggen. Wij rijden met een tourbus door de straten waar heel veel blauwe tegeltjes met fraaie decors te zien zijn, maar ook oude vervallen gebouwen. Na een heerlijke cappuccino, gaan we weer richting strand. De knalpijp moet worden gemaakt, dus van Furadouro gaat het naar de pijpenman die alles weer in gereedheid heeft gemaakt. De Douro gaan we nog goed bekijken. Rotsen en diepe dalen vertellen ons dat deze rivier heel oud is en voor de vaart erg belangrijk.

Schotel
De TomTom meldt dat bij Mira een RTV-zaak is. Bij toeval rijden we er zo naartoe. Na veel uitzoeken en testen van onze automatische schotel, kopen we gewoon een losse schotel die we voortaan altijd als reserve meenemen, we nemen geen spat risico meer. Bij Praia de Mira, een heel gezellige badplaats met camperplaats en camping en met visrestaurantjes, waaien we lekker uit. Fatima ligt eveneens op onze route naar het zuiden dus waarom niet even geestelijke versterking halen. Op een schitterende (gratis) camperplaats met zitje verbazen wij ons over de enorme grootte van het complex. Maria, die daar wordt vereerd zou nooit dit alles hebben gewild maar de enorme toeloop van pelgrims en gelovigen laten het tegendeel zien. Horden mensen staan bij de kaarsenverbranding, bidden bij de mis en een enkeling schrijdt voort op de knieën voor boetedoening. De stad staat bol van de souvenirwinkeltjes met beeldjes, kazuifels en andere prularia.

De volgende dag staat Lissabon op het programma. De badplaats Fonte da Telha ligt juist onder de hoofdstad. Je kunt de camper aan de rand van de duinen, 25 meter van het strand, parkeren en je hebt een fantastisch uitzicht op de zee, de mensen en vooral op de fraaie blauwe lucht.

Blauwe tegeltjes
Na enkele dagen genieten gaan we met de bus naar het veer die ons naar het centrum van Lissabon brengt. We wandelen door de straatjes met blauwe tegeltjes, genieten van de prachtige stadsbogen en kerken en rijden met het trammetje naar het kasteel op de top van de berg. Ook schitterend is de hangbrug met op het einde zicht op het Jezusbeeld (net als bij Rio). Torre Belém (1521) is een andere bezienswaardigheid en ligt aan de rivier de Taag. De geschiedenis vertelt over de zeevaarders die vanuit dit gebouw de wereld ontdekten. Deze verdedigingstoren is in 1983 uitgeroepen door de UNESCO als werelderfgoed. Ook het fraaie monument met de zeevaarders moet je bekijken. We blijven nog een paar dagen in Fonte en daarna willen we via de kust naar Cabo de St. Vicente. In Santiago de Came voltrekt zich het noodlot. Een camperplaats om te lozen is in zicht. We draaien rechts de weg in en kruisen een weg waar met een noodgang een lesauto ons pad kruist en de voorkant van de camper even meeneemt.

Ducktape
En dan is het wachten op de autoambulance die ons na enkele dagen naar Boliqueime brengt, een klein plaatsje tussen Albufeira en Quarteira. Een Hollands sprekende garagehouder weet onze camper met ducktape (!) weer toonbaar te maken en wij vertrekken naar een camperplaats bij Albufeira om op adem te komen. We verblijven er nog enkele weken. De plaatsen Quarteira en Bordeira, aan de Atlantische kust, met schitterend uitzicht en een woeste zee met enorme golven, hebben we met de camper verder bekeken. Op de terugweg rijden we via Sevilla en Caceres -een schitterend stadje- richting huis.

Herman Wijte

Camperplaatsen o.a.:
Nismes: N 50,073700 – E 4,548240
Auxerre: N 47,797680 – E 3,576950
Bessines-sur-Gartempe: N 46,109791 – E 1,370080
Parentis-en Born: N 44,344589 – W 1,099410
Bilbao: N 43,259621 – W 2,963530
Bretocino: N 41,887131 – W 5,755370 (geopend van 20/03 tot 20/10)
Esposende: N 41,543060 – W 8,791210
Porto: ten zuiden camping Madalena
Praia de Mira: N 40,445412 – W 8,803710
Fonte da Telha: N 38,567261 – W 9,193130
Fatima: N 39,633389 – W 8,670290
Albufeira: N 37,090359 – W 8,160440