Je hoort er niet veel over, maar volgens onze Italiaanse schoondochter is het goed te doen. De temperatuur schommelt ‘s winters tussen 15 en 20 graden. Volgens de informatie zijn er niet veel Nederlandse camperaars die naar Sicilië gaan om te overwinteren, maar wel veel Duitsers, we zullen zien. Bovendien gaat onze zoon trouwen in Salerno, dan zijn we al zo zuidelijk dat Sicilië nog maar een peulenschil is. Wij gaan met twee campers en de route die we volgen is via Duitsland, Zwitserland naar Italië.
We rijden tot voorbij Genua over de snelweg, dan over de SS1 langs de kust naar La Spezia. De zon schijnt en het is18°, wat wil een mens nog meer! We zien de eerste palmbomen en de bougainville staat overal in bloei. Na een prachtige route komen we op de camperplaats.

Cinque Terre
De volgende morgen gaan de stoelen naar buiten en genieten we van de koffie in een heerlijk zonnetje en dat op 20 december. Dan halen de heren de scooters van de dragers en gaan we toeren naar Riomaggiore in de Cinque Terre. Onderweg stoppen we regelmatig om te genieten van het uitzicht. Riomaggiore is als het ware tegen een berg geplakt en eindigt via trappen in een haventje aan zee. Wij zijn hier een aantal jaren geleden ook geweest maar toen in de zomer. Het was er toen vreselijk druk, nu is het rustiger en kunnen vrij rond kijken, er zijn vele leuke winkeltjes en restaurantjes.
We gaan verder met de scooter naar Portovenere. Het ligt op het puntje van een schiereiland aan de Golf di Poëti. Het combineert alles wat de regio te bieden heeft, een pittoreske ‘hoofdstraat’, de typische gekleurde huizenblokken, een haventje met luxueuze jachten, een poëtisch kerkje op het uiterste van de landtong, een citadel die boven het stadje uittorent. We wandelen door de haven en over de boulevard, bekijken wat kerkjes, steken een kaarsje aan en lopen naar het kasteel boven op de berg. Onderweg komen we een bruidspaar tegen dat voor de fotoreportage bij het kasteel was. Wij krijgen medelijden met de bruid, ze loopt over het ruige pad met naaldhakken en dat valt niet mee, de bruidegom ondersteunt haar. Wel mogen we een foto maken, ze gaan er helemaal voor staan. We slenteren terug naar de scooters, op verschillende plekken zitten oudere mensen bij elkaar te kletsen in de zon.
We vervolgen onze weg langs de kust, het is nog steeds prachtig weer, ruim 20° en via een prachtige route komen we in Campiglia Martina. Hier is een prachtige camperplaats aan de voet van een berg waar we gratis kunnen staan. We maken een wandeling door het centrum en de omgeving en genieten daarna naast de campers van een glaasje wijn.
Door de bergen rijden we naar de volgende camperplek in Cerveteri Sasso, het is een camping bij enorme visvijvers. Ook vandaag hebben we schitterend weer. In de tuin staan palmbomen, hieronder maken we een foto in korte broek en T-shirt, om deze als kerstgroet naar familie en vrienden te sturen.

Rome
Nu gaan we richting Rome, over de rondweg A 90 naar de CP in Campino Sassone. Het is een afgesloten ommuurde ruimte, we worden verwelkomd door een jongedame die Duits spreekt. Zij geeft ons veel informatie over Rome en de treinreis ernaartoe. Het station is maar vijf minuten lopen. De scooter gaat van de drager en we gaan inkopen doen voor het kerstdiner.
De volgende morgen gaan we met de trein naar Rome, een rit van 22 minuten. We zijn benieuwd hoe het Sint Pietersplein er uitziet in kerstsfeer. Op de CP kopen we dagkaarten voor de trein á € 8, – p.p. en we kunnen daarvoor van al het openbaar vervoer in Rome gebruik maken. De trein ziet er van binnen en van buiten verschrikkelijk uit, allemaal graffiti en grote scheuren in de bekleding van de banken. Op het station gaan we vele trappen naar beneden op zoek naar de metro die ons naar Vaticaanstad brengt.

Het Vaticaan
Het Vaticaan is sinds 1929 een onafhankelijke staat, die wordt bestuurd door de paus. De ongeveer 500 inwoners hebben, naast woningen voor staf en geestelijken, hun eigen postkantoor, banken, muntsoort, rechtssysteem, radio-omroep, winkels en een dagblad. Het heiligste der heiligen van het katholicisme is de Sint Pieter, er komen toeristen en pelgrims uit de hele wereld. Het is gezellig druk op het Piazza San Pedro, morgen zal de paus vanaf het balkon de menigte zegenen. Er staat een reusachtige kerstboom en een prachtige kerstkribbe, het kindeke ligt er nog niet in, het wordt vannacht pas geboren. We lopen wat rond en genieten van de speciale sfeer.

Kerst in Italië
De volgende dag toeren we met de scooters door de omgeving, die is prachtig met mooie uitzichten. We gaan terug, want het kerstdiner moet nog bereid worden. Ons diner bestaat uit carpaccio, hertengoulash, gebakken aardappeltjes, sperzieboontjes, sla en als toetje ijs met vruchten en slagroom en dat in de camper. Samen genieten we van de heerlijke maaltijd, het is gezellig zo met zijn vieren.

Strangolagalli
De zon schijnt en we gaan verder naar het zuiden. De coördinaten van de volgende CP in Strangolagalli worden ingetoetst. We rijden door de binnenlanden en passeren vele kleine dorpjes. Dan gaat het over een smalle weg steil omhoog. We rijden door een dorpje en komen op een grote parkeerplaats. Een prachtige plek met grandioos uitzicht op het dal en de bergen rondom. Na de lunch bekijken we het dorpje, het heeft een heel mooi oud gedeelte met smalle straatjes, hoge huizen en leuke doorkijkjes. We nestelen ons bij de campers en genieten van het prachtige uitzicht.

Napels
Onderweg stoppen we voor de lunch op een parkeerplaats bij een tankstation. We kijken onze ogen uit hoe de Italianen omgaan met LPG, gasflessen worden zelfs achter in de auto gevuld, een gastank ligt los achter in de auto en wordt ook zonder problemen gevuld. De bediende die helpt met tanken heeft zelfs een dampende sigaret op de lip. De diesel is erg duur in Italië. Er staan overal twee bedragen vermeld, gemiddeld € 1,55.9 als je geholpen wordt tot € 1,37.9 voor zelfservice, terwijl de diesel, toen we vertrokken, in Nederland € 1,10 was.
Dan bereiken we Napels, de hoofdstad van Campanië. Het is een chaotische metropool die zich luidruchtig uitstrekt aan de oevers van de Golf van Napels. We rijden door een deel van de stad, wat een drukte hier en wat een slechte, smalle wegen. Rechts en links worden we ingehaald, als je twijfelt, drukt men de auto ertussen, alle auto’s hebben wel deuken en schrammen. Je moet voor, achter en opzij ogen hebben. Als je een boodschap moet doen doe je de panieklampen aan, parkeert dubbel en gaat de winkel binnen. Een hels kabaal van toeterende automobilisten breekt dan los, maar men moet gewoon wachten tot de bewuste chauffeur terugkomt. Dan zijn er nog de vele scooterrijders, ze rijden door alle kleine gaatjes, wat een chaos. Hier moeten we zo snel mogelijk vandaan.

Pompeī
Pompeï werd in 79 na Christus door de uitbarsting van de Vesuvius bedekt door een 6 meter dikke laag lava en as. De stad werd ontdekt in de 16e eeuw, maar de opgravingen begonnen pas in 1748. In sommige huizen zijn schilderingen en beelden bewaard gebleven en op de straatmuren is nog graffiti zichtbaar. Vele ruïnes zijn er te zien, evenals afgietsels van mensen in de houding zoals ze verrast zijn door de lavastroom.
Men is nog steeds bezig met de opgravingen en het onderhoud. De entree is € 11, – p.p. maar hiervoor kun je de hele dag rondlopen en alles bekijken. Het is indrukwekkend om hier tussen de opgravingen te lopen. Vandaag is het erg koud, dus na een aantal uren gaan we terug naar de warme camper. ‘s Avonds wandelen we door de plaats, het is er geweldig mooi met de vele lampjes en kerstverlichting, alle winkels zijn open. Ook bekijken we de prachtige kerk vanbinnen en het museum. Achter de Mariakapel zijn in een halfronde ruimte allemaal biechtstoelen. Sommige zijn in gebruik, boven de ingang waar de priester zit brandt dan een rood lampje, bij de ingang van de gelovige is het lampje groen, totdat er iemand naar binnen gaat, dan wordt deze ook rood. Wij worden ook uitgenodigd te komen biechten, maar weten niet wat we biechten moeten, we doen niemand kwaad, stelen niet, zijn goed voor de medemens wat moeten we nog meer, niets toch?

Salerno
Nu moeten de laatste kilometers naar Salerno afgelegd worden, hier hebben we een CP besproken en blijven we een paar dagen, tot na de bruiloft. De CP ligt 3 km van het centrum, de zon schijnt, maar er is een vreselijke storm en het is erg koud, volgens onze schoondochter is het hier in 25 jaar niet zo koud geweest. We laten de scooters achter op de campers en gaan lopend naar het centrum. Salerno is een drukke havenstad, het strand ziet er niet bijzonder fraai uit, veel rotzooi. Dat is in de zomer anders wordt ons verteld, dan wordt elke dag alles opgeruimd en moet je betalen om op het strand te komen. In de oude binnenstad is het prachtig versierd, dit is ‘s avonds met de verlichting aan geweldig. In een straat wordt met verlichting het noorderlicht nagebootst. Het is gezellig druk, er zijn vele leuke winkeltjes, koffietentjes en restaurantjes, we maken er gebruik van om lekker op te warmen. Bezoeken de Duomo, deze bevindt zich ook in de oude binnenstad. Hij stamt uit de 11e eeuw, de fundamenten zijn nog ouder. Het eerste wat we ervan zien is het atrium, bijzonder mooi, de zuilen komen uit Paestum. De crypte is ook overweldigend mooi met muur– en plafondschilderingen rondom en de muren en vloer zijn in patroon belegd met marmer. De crypte bevat de tombe van de evangelist Mattheüs, die in 954 hierheen werd gebracht. In de kerk genieten we van het orgelspel. Langs het strand staan allerlei kraampjes en eettentjes en het is er druk is met mensen. De haven wordt bekeken en we wandelen door de smalle straatjes omhoog, zodat we een geweldig uitzicht hebben over Salerno en het strand.
De volgende morgen sneeuwt het, de CP is met een dun laagje bedekt. Het was de bedoeling om de Almafi kustweg te rijden met de scooter maar dat is niet te doen in deze kou, dit moeten we maar bewaren voor een andere keer.

Bruiloft
Oud en Nieuw vieren we samen in de camper, we toasten op het nieuwe jaar en hebben aan het strand een prachtig zicht op het vuurwerk in Salerno.
De bruiloft is in Viëtri sul Mare, een klein toeristisch plaatsje, 6 kilometer onder Salerno. Het is eigenlijk een smalle straat met veel winkels vol erg bont aardewerk, hier is de plaats bekend om. Het stadhuis is boven een souvenirwinkel. De trouwerij is in het Italiaans en Engels zodat we er ook nog iets van begrijpen. Het feest wordt gevierd in het zomerhuis van de ouders van de bruid met een geweldig zicht op de Almafikust, erg romantisch. Het is een heel aparte, maar toch wel fantastische dag zo ver van huis. We nemen afscheid van het pasgetrouwde stel en de familie, morgen gaan we verder naar het zuiden.

Paestum
De Grieken stichten de stad in de 6e eeuw v. C en noemden die Poseidonia, van Poseidon, God van de zee. De Romeinen gaven de stad in 273 v. C. de huidige naam. In de 9e eeuw raakte de stad in verval, in de 18e eeuw werd Paestum herontdekt.
We rijden over de kustweg naar het zuiden, de zee kleurt prachtig blauw. Italië ligt vol met oudheden en opgravingen. Paestum is de belangrijkste vindplaats van Griekse overblijfselen ten zuiden van Napels. De tempels en de opgravingen liggen op een uitgestrekt terrein, achter een laag muurtje, in groene grasvelden tussen cipressen en oleanders. Wij vinden de opgravingen zeker zo groot en interessant dan die in Pompeï. Bovendien is het een mooie wandeling met aan de ene kant van de straat de opgravingen en aan de andere kant leuke kleine winkeltjes en restaurantjes. De CP bevindt zich aan de overkant van de straat. Wat zal het hier in de zomer druk zijn, nu is het lekker rustig en kunnen we alles goed bekijken.
We rijden verder via een prachtige route door de bergen. De wegen worden steeds slechter, diepe gaten in het wegdek, soms is de straat half verzakt, men zet er een bord bij met een oranje doek, en ze kijken wel wanneer ze het repareren. Wat zijn we in Nederland verwend met onze prachtige wegen. We passeren vele dorpjes, soms hoog op de berg, dan tegen de berg gebouwd. We dalen af naar de kust, ook deze weg is vreselijk slecht maar het uitzicht is grandioos. Als we de zee in zicht krijgen worden we stil van het mooie uitzicht, het azuurblauwe water en het door de zon beschenen zandstrand.

Erg smalle bergweg
De rit gaat verder over een smalle bergweg, aan het begin staat een bord, 2.4 m. breed en 3.20 m. hoog, volgens onze navigatie kunnen we er door. De smalle weg slingert zich omhoog met vele haarspeldbochten. Na ± 9 kilmeter komen we bij het bergdorp Lentiscosa en moeten we stoppen voor een rood verkeerslicht. We zien een erg smalle straat met aan beide zijden hoge huizen en balkonnetjes, als dat maar goed gaat! Terug kunnen we niet meer, hier kun je niet keren met een camper. Het licht gaat op groen en daar gaan we, zonder problemen komen we door het smalle dorpje en gaan verder over de smalle bergweg tot we weer op de vertrouwde kustweg zijn. Nu rijden we hoog langs de Golfo di Policastro en hebben een geweldig uitzicht. Als we stoppen voor een pauze zien we beneden een baai met een groot strand. Hier rijden we naar toe en zetten de campers naast elkaar in de zon. De stoelen gaan naar buiten en genieten maar, de zwervers hebben hun plek gevonden.
Het is de bedoeling Tropea te bezoeken, maar we rijden ons helemaal vast, er zijn verschillende wegen afgesloten en auto’s staan dubbel geparkeerd op de smalle weg, een politieagent die het verkeer regelt helpt ons om te keren zodat we terug kunnen. We gaan naar Sicilië.

In Villa San Giovanni kopen we een ticket dat drie maanden geldig is á € 96, – per camper. De boot ligt al op ons te wachten. We varen over de Stretto di Messina en20 minuten later zijn we op Sicilië in Messina. De stad heeft zich ontwikkeld rond de haven. Het is een grote drukke stad, bij elk verkeerslicht proberen mensen het een of ander te verkopen aan de wachtenden, wij nemen de kortste route over de snelweg naar de camperplaats.

Giardini Naxos
Deze plaats is de oudste Griekse vestiging buiten Griekenlanden nu bij de Italianen een populaire badplaats. Op de CP zijn nog twee plaatsen voor ons beschikbaar. We hebben zicht op de Etna, hij laat steeds pofjes zwarte rook los, deze vulkaan is duidelijk nog in beweging. Aan de overkant van de straat gaan we via een wandelpad direct naar het strand en nestelen ons in de zon op de warme lavastenen. Ook hier ligt veel rotzooi op het strand, het wordt duidelijk niet opgeruimd in de winter. De CP heeft voor onze begrippen kleine plaatsen. We praten met een Belg, hij staat hier al voor het vijfde jaar van oktober tot april, net als meerdere, vooral Duitse, camperaars. Wij kunnen het ons niet voorstellen zeven maanden op zo’n klein plekje, elke dag hetzelfde. Wel komt er dagelijks de bakker en de groenteboer langs, ook komt eenmaal per week de visboer.

Taormina
We toeren met de scooters door de omgeving en gaan naar Taormina, deze plaats is tegen een berghelling gelegen, op een kaap aan de Ionische Zee . Vanaf de CP hebben we er zicht op en volgens de Belg is het de moeite waard. Het schijnt het bekendste toeristenoord van Sicilië te zijn. Via een steile bergweg komen we bij de ingang van de stad, auto’s moeten al eerder op een parkeerplaats worden gezet, vanwaar een bus de mensen naar de ingang van de stad brengt. Taormina heeft één hoofdstraat, de Corso Umberto met veel restaurants en winkels. Piazza del Duomo is het middelpunt van de stad, er staat een prachtige barokke fontein midden op het plein tegenover de kathedraal. Het Griekse theater is het op een na grootste van Sicilië, de ligging is spectaculair. De toeschouwerruimte is in de heuvel uitgehouwen en vanaf hier kijk je uit op Giardini Naxos. Het is er lekker rustig en we kunnen op ons gemak rondkijken. Er zijn vele winkels met aardewerk, mode en juwelen. Het is er erg prijzig, bijvoorbeeld een winterjas die afgeprijsd is van 1515 euro voor 1148 euro. Souvenirwinkels zijn er ook genoeg, hier zien we verschillende vormen van het Trikelion -hoofd met 3 benen- dit staat ook op de Siciliaanse vlag en verwijst naar de driehoekige vorm van Sicilië.

Acireale
Deze plaats ligt op een lavaterras met uitzicht op de Ionische Zee en wordt omringd door citrusboomgaarden. Het is de grootste plaats aan de oostzijde van de Etna, het heeft veel te lijden gehad van uitbarstingen en aardbevingen. Weer gaan we door een erg drukke stad, wat hebben we hier snel genoeg van, we zijn duidelijk geen stadsmensen. Na vele bochtjes draaien en afdalingen rijden richting strand, bereiken we camping La-Timpa.
De campers worden in de citrusboomgaard geparkeerd. We mogen zoveel sinaasappels, mandarijnen, citroenen en grapefruits plukken als we willen. Dat is niet tegen dovemansoren gezegd, ze smaken geweldig, zo vers van de boom. We nestelen ons in de zon met zicht op zee, dat is weer puur genieten.

Etna
De Etna is bepalend voor het Siciliaanse landschap, het is de grootste werkende vulkaan van Europa. Hij is twee miljoen jaar geleden ontstaan en al vaak tot uitbarsting gekomen. De laatste waren in 2001 en 2002, toen is de lavastroom tot op vier kilometer van Nicolosi gekomen en zijn Rifugio Sapienza, de kabelbaan en een aantal skifaciliteiten zwaar beschadigd. We gaan met de scooter naar de Etna, volgens de berichten zal het er erg koud zijn, dus kleden we ons extra warm aan. Eerst is het zoeken om de juiste weg te vinden. We komen zelfs met de scooter op een erg slecht wandelpad, dat gaat niet, dus terug maar weer. Dan vinden we de juiste weg naar Zafferana Etnea. Het is een leuke plaats, erg toeristisch maar we komen voor de Etna dus doorrijden maar weer. Via vele bochten gaat het omhoog, de temperatuur is prima met volop zon. Ik maak video-opnames terwijl we rijden en zie de top van de Etna steeds dichterbij komen. Verschillende keren stoppen we om te genieten van het prachtige uitzicht. De eerste sneeuw ligt langs de kant van de weg. In Cantoniera dell Etna kunnen we een kleine krater bekijken en een grotere van de uitbarsting van 2001. Ook is er een kabelbaan die je naar 3000 meter hoogte brengt, dat lijkt ons wel wat, we gaan naar de kassa. Hier horen we dat de kabelbaan buiten bedrijf is vanwege de harde wind. Dan maar lopende naar de krater uit 2001 maar dat valt niet mee, steil omhoog lopen over gruis waar sneeuw onder ligt! Je krijgt geen houvast en glijdt regelmatig weer een stuk naar beneden. Koud hebben we het niet, eerder warm van de inspanning. Dan wordt het minder steil en de ondergrond steviger. Vanaf hier hebben we een grandioos uitzicht op de kleine krater. We gaan de bocht om en dan zijn er vreselijk harde rukwinden, ik moet me vasthouden aan mijn mannetje omdat ik anders van de richel geblazen wordt, dus daarom is de kabelbaan gesloten! We keren om, dit is niet leuk en veel te gevaarlijk. Jammer, maar het is niet anders. De terugweg is weer een glibberpartij, hele stukken gaan we op de kont naar beneden. Er ligt veel sneeuw op deze hoogte, hele families zijn sneeuwpoppen aan het maken. We gaan naar beneden, de lava ligt hier meters hoog, de straat gaat er tussendoor, soms steekt alleen het dak van een huis er bovenuit. Van bovenaf is goed te zien hoe de weg naar beneden slingert via haarspeldbochten. Wij volgen de bochten naar beneden en gaan voldaan terug naar de camping.

Via de binnenlanden naar de zuidkust
De volgende morgen gaan we nog even sinaasappels en mandarijnen plukken en dan gaat de tocht verder. Eerst over de snelweg, Catania voorbij, dan naar Lentini, hier wordt de voorraad aangevuld. Nu rijden we door de binnenlanden van Sicilië, het is een glooiend landschap en doet ons denken aan Engeland, elk perceel is omsloten door een muur van grote stenen.
We bereiken Punto Bracetto in het zuiden, hier zijn veel kassen bedekt met plastic, zeker niet de mooiste plek op Sicilië. Camping Liminoso is prachtig, met mooie ruime plaatsen en pal aan zee, je loopt zo het strand op. Onze hond is helemaal in zijn sas met het strand, lekker achter de bal aan rennen. En we genieten van een prachtige zonsondergang.

Duomo San Giorgo
De volgende dag toeren we door de omgeving, wandelen door een natuurgebied en gaan dan naar Ragusa Ibla. Het is een oude stad, deze staat ook op de Werelderfgoedlijst van de Unesco. De stad bestaat uit twee delen, het nieuwe barokke Ragusa, dat na de aardbeving van 1693 op het plateau verrees en het rustige oude sfeervolle Ibla, dat via rotsige heuvels met de moderne stad in verbinding staat. Wij gaan naar Ibla, de huizen zijn op elkaar en tegen de berg gebouwd. De Duomo San Giorgo bevindt zich midden in de oude stad en is prachtig om te zien, er staat een hekwerk omheen dat gesloten is, zodat we hem niet van binnen kunnen bezichtigen, maar de buitenkant is ook zeker de moeite waard. De Dom staat bovenaan een statige trap, deze begint op de Piazza Duomo, het middelpunt van Ibla. De voorgevel biedt een indrukwekkende aanblik met de drie rijen zuilen met in het midden een grote koepel. We rijden door de smalle straten en gaan terug naar de camping waar we met onze viervoeter een lange strandwandeling maken, ondertussen genietend van de ondergaande zon.

Enna
De zuidkust is niet mooi, de huizen zijn erg armoedig en er staan hoge hekken omheen, ook de wegen zijn hier erg slecht. Als we het binnenland ingaan verandert meteen het uitzicht, het wordt glooiend en groener. Landerijen met artisjokken, wijnvelden, citrusboomgaarden en zelfs grote cactusvelden. Dan komt Enna al van verre in zicht, deze stad ligt op 931 meter hoogte en is de hoogstgelegen provinciehoofdstad van Italië. We slingeren de berg omhoog en komen bij Castella di Lombardia, het is een van de imposantste kastelen van heel Sicilië. Het kasteel is jammer genoeg gesloten. De campers worden achter het kasteel geparkeerd bij de binnenplaats Rocca di Cerere met een grandioos uitzicht. Meteen komt er een Fiat Panda achter ons aan, we denken dat we weggestuurd zullen worden. Er stapt een oudere man uit de auto die ons allemaal omhelst en ons nootjes en pinda’s geeft, wij staan perplex. Wij nuchtere Hollanders denken: ‘Wat overkomt ons nu!’ De man maakt de achterkant van de auto open, deze zit helemaal vol met allerlei soorten noten en pinda’s, hij wil ze aan ons verkopen. Wij kopen een grote tas vol doppinda’s voor € 5, -, de man is blij, weer krijgen we allemaal een knuffel en hij vertrekt. De pinda’s smaken heerlijk, we hebben genoeg voor de rest van de vakantie. Er worden opnames gemaakt en het uitzicht wordt nog mooier als de verlichting aan gaat. Wat een bijzonder mooie overnachtingplaats hebben we weer gevonden, daar kan geen camping tegenop.

Trapani
Onderweg komen we langs de zoutpannen van Stagno en Trapani, deze zijn al sinds de oudheid in gebruik. De pannen waren zeer productief vanwege de lange zomers (vijf tot zes maanden zon per jaar) en het feit dat de bodem ondoordringbaar is. De laatste 20 jaar wordt er minder geproduceerd. Vroeger werd met windmolens water weggepompt uit de bassins. Er zijn nog enkele van deze molens te bewonderen. We maken opnames van de zoutpannen, er staan verschillende soorten vogels met de poten in het zoute water o.a. flamingo’s. Trapani is gebouwd op een smalle gebogen landtong die ter hoogte van de Egadische Eilanden in zee steekt, aan de westkust van Sicilië.
We rijden naar de haven en maken een wandeling, op verschillende plekken zitten mannen bij elkaar hun visnetten te repareren. Ik vraag of ik een foto van hen mag maken, ze vinden het prima. We vertellen dat we uit Olanda komen en meteen begint het zoals overal over voetbal, Gullit, Van Basten enz. We hebben alleen nog maar vriendelijke, behulpzame Sicilianen ontmoet. Op straat fietsen en lopen veel donkere mannen (asielzoekers?). Lampeduso is natuurlijk niet ver.

Natuurreservaat
We volgen een smalle weg door de bergen, eerst van asfalt, later wordt het grind tot we niet verder kunnen en op een parkeerplaats komen bij het natuurreservaat Riserva dello Zingaro. Het heeft een kustlijn van 7 kilometer en is beschermd gebied, evenals de 1700 hectare aan ongerepte natuur. Het gebied kan alleen te voet worden bezocht, niets mag de rust verstoren van de 40 soorten vogels, vooral roofvogels die hier nestelen. Veel planten die hier groeien zijn zeldzaam en karakteristiek voor dit gebied. De Riserva dello Zingaro staat bekend om de diepblauwe zee, de rustige inhammen met steile klippen, waarboven haviken cirkelen op zoek naar prooi in zee. Het reservaat heeft toppen van 1000 meter en er is een grot waar tekenen van leven zijn te vinden van 8000 jaar geleden. Er moet € 5, – p.p. entree betaald worden om het reservaat te mogen betreden maar onze hond mag niet mee, dus gaan wij ook niet. We drinken koffie op de parkeerplaats en gaan dezelfde prachtige weg terug met aan de ene kant de groene bergen en aan de andere kant de diepblauwe zee. Onderweg zien we verschillende grote vogels zweven boven de bergen. Terug in San Vito lo Capo raken we verstrikt in een grote kudde geiten, de herder rijdt er op een ATB tussen en probeert de kudde in het gareel te houden, wat niet goed lukt. Er lopen een stel honden bij, maar de geiten reageren er niet op, verschillende geiten gaan bij de aanwonenden door de tuinen, maar het lijkt erop dat dit hier heel normaal is.

Cacamo
Palermo slaan we over, we hebben het helemaal gehad met de drukte in de grote steden, we gaan voor de natuur. Als we het binnenland ingaan zitten we in het eerste plaatsje Partinico op de smalle wegen al helemaal vast met de campers, auto’s staan driedubbel naast elkaar geparkeerd, niemand kan er nog langs. Dan zien we dat er een tunnel van 2.50 meter hoog komt. Oeps, daar kunnen we niet onderdoor, het wordt keren tussen alle Italianen die alleen maar aan zichzelf denken en niet willen stoppen. We moeten midden op de straat gaan staan om het verkeer tegen te houden, zodat de campers kunnen keren, met veel geschreeuw en getoeter op de achtergrond. Nu nog een stuk over de snelweg en dan over een prachtige weg door de bergen, ons einddoel is Cacamo. We genieten van de groene bergen en de koeien in de wei, passeren leuke dorpjes die tegen de bergen, of er bovenop zijn gebouwd. Aan het eind van de middag zijn we op de overnachtingsplek. We kopen nieuw beltegoed en meteen worden we gebeld. Mijn broer blijkt heel erg ziek te zijn. We overleggen en besluiten morgenvroeg op tijd te vertrekken en zo snel mogelijk naar huis te rijden. Wat een domper, we zijn erg verdrietig, onze medereizigers gaan mee terug. Dit wordt het einde van een fijne vakantie, we hebben nog een kleine 2600 kilometer te gaan, rijden alleen maar over snelwegen en denken vier dagen nodig te hebben om thuis te komen. Na twee dagen krijgen we bericht dat mijn broer is overleden. Als ik dit schrijf zijn we maanden verder, het is weer wat rustiger, het verdriet zit er nog, maar de herinneringen aan onze tocht komen ook weer terug. We hebben veel moois gezien, prachtig weer gehad en het is zeker voor herhaling vatbaar, dan kunnen we ook de rest van Sicilië bekijken en door de zool en de hak van Italië rondtrekken.

De Zwervers