Zondagmorgen 5 mei keek ik uit het raam van mijn camper. “Sneeuw en ik heb niet eens snowboots bij me” dacht ik. Na het afrekenen met de boerin belde Wim van Teeseling om te vragen waar ik bleef en meteen brak de zon door. Even later zag ik alle echtparen en hondjes keurig met de camperogen naar voren voor het Erwin Hymer museum staan. “Wat heeft die Niesmann kleine oogjes” dacht ik nog en even later werd mij door onze vrolijke reisbegeleider de lichtgroene goodybag aangereikt. Koffie gezet bij de chocokoekjes en de dag kon niet meer stuk.

Door Wim Pon

Meer lezen? klik hier

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie