Het is 6 graden als we vertrekken uit Nederland. Er staat een stevige wind, er zijn hagelbuien en er valt natte sneeuw. En toch laat de kalender ons zien dat het 26 april is. Morgen belooft het een koude Koningsdag te worden…. arme Maxima. In de Belgische Ardennen ligt een flink pak sneeuw en de temperatuur zakt naar 3 graden. April doet wat hij wil; dat is wel duidelijk.

Via camperplaatsen in Arlon (België), Huttwil (Zwitserland), Fontanellato en Igea Marina in Italië bereiken we op 30 april op ons gemak Ancona en varen we met Minoan Lines naar Igoumenitsa op het Griekse vasteland. Igoumenitsa ligt ter hoogte van Corfu. Het is een vaartocht van 16 uur, maar met prachtig weer, een eigen hut en mooie faciliteiten aan boord (waaronder een heerlijk Grieks restaurant om alvast in de stemming te komen) absoluut geen straf. Op 1 en 2 mei staan we in Vonitsa vlakbij een haven. Het is Pasen in Griekenland, een feest dat uitbundig wordt gevierd met zang en dans. Overal zien we families bij elkaar komen en zien we (paas)lammeren gebraden worden boven grote houtskoolvuren.

Op 3 mei melden we ons ’s ochtends op de luchthaven van Preveza waar onze dochter aankomt. Zij zal twee weken met ons meereizen. We beginnen op het eiland Lefkas. Dit eiland ligt in de Ionische zee boven Kefalonia. De oppervlakte van Lefkas is 325 vierkante kilometer. Een smalle zeestrook scheidt het eiland van het Griekse vasteland. Lefkas is zeer goed toegankelijk door de beweegbare brug die het eiland met het vasteland verbindt. We bezoeken Lefkada, de hoofdstad van Lefkas, en zetten de camper net buiten de stad aan de rand van de lagune op een gewone parkeerplaats. Geen enkele Griek maakt er een probleem van dat we hier overnachten. In de lagune zien we flamingo’s en kraanvogels en regelmatig vliegt er een vis over het wateroppervlak. De volgende ochtend doen we inkopen en reizen door naar Vassiliki aan de zuidkant van het eiland om daar de boot naar Kefalonia te nemen. Helaas, die gaat pas over een paar weken vanwege werkzaamheden aan de haven. Er gaat wel een boot vanuit Nidri. Die nemen we dan morgen wel. We zetten de camper op het strand van Vassiliki en genieten van het prachtige uitzicht op de baai.

De volgende dag gaan we met de boot naar Kefalonia. Kefalonia is het grootste van de Ionische eilanden en heeft een oppervlakte van 782 vierkante kilometer. Na 2 uur varen komen we aan in Fiskardo. Wat een ontzettend leuk havenstadje is dit. We besluiten meteen te blijven lunchen aan de rand van het helblauwe water. ’s Middags door naar Myrtos Beach. Hier waren we twee jaar geleden al eens en we hadden onze dochter sindsdien beloofd dat we haar een keer zouden meenemen. De afdaling naar het strand is zeer steil (en die moeten we dus ook weer terug omhoog) maar dit strand is het absoluut waard. Myrtos Beach wordt immers geacht het mooiste strand van Griekenland te zijn.

We blijven hier 3 nachten staan. Wat is dit een paradijs: overdag komt een enkele toerist een dagje naar het strand en ’s nachts zijn we er alleen met de maan en de sterren. De zee is hier nog blauwer dan blauw en het strand is witter dan wit. En ondanks dat het pas mei is, is het zeewater zeer aangenaam voor een verfrissende duik. De buitentemperatuur schommelt tussen de 24 en 28 graden.

Met pijn in het hart nemen we na 3 dagen afscheid van Myrtos Beach en maken een mooie tour over het eiland. Kefalonia is een prachtig groen eiland en tamelijk bergachtig. We zijn blij dat we er weer in mei zijn. Alles ziet er nog fris uit en de natuur is er, vinden wij, dan op zijn mooist. Overal zien we oleanders, bremstruiken en bougainvilles in bloei en ook de sinaasappel- en citroenbomen zijn klaar om geoogst te worden. Wel is nog steeds de schade van de aardbevingen zichtbaar die het eiland in 2014 teisterden. Geld om de schade te herstellen is er blijkbaar niet of in ieder geval onvoldoende. We eindigen onze rondrit die dag in het zuiden op Akrotiri Beach. Ook hier zetten we de camper weer gewoon op het strand. De nabijgelegen taverne ziet er uitnodigend uit; we laten ons de verse zeebaars die avond bij taverne Remetzo dan ook goed smaken terwijl we de zon op zijn mooist zien ondergaan. Het is vandaag 8 mei.

We willen (eigenlijk moeten we dat ook) op 11 mei op Zakynthos zijn omdat onze zoon daar ’s morgens om 11.00 uur aankomt. Een landelijke staking van het openbaar vervoer (de Grieken zijn het niet eens met de door de regering aangekondigde bezuinigingsmaatregelen) kan mogelijk roet in het eten gooien. De planning is dat op 10 mei de veerboten tussen de eilanden weer gaan varen. Reden genoeg om op 9 mei naar de andere kant van het eiland te reizen om in Poros te informeren of we op 10 mei kunnen overvaren. Dat blijkt gelukkig het geval te zijn. We zetten de camper op het haventerrein en gaan lunchen op één van de terrasjes aan de rand van de haven. De volgende ochtend varen we eerst naar Killini op de Peloponnesos en daarna vanaf Killini naar Zakynthos; twee vaartochten van ruim een uur. Een rechtstreekse bootverbinding van Kefalonia naar Zakynthos is er (nog) niet; mogelijk later in het seizoen.

Aangekomen op Zakynthos, een eiland met een oppervlakte van ongeveer 410 vierkante kilometer, doen we eerst boodschappen in de supermarkt en nemen we water in bij een tankstation. Water innemen is hier nooit een probleem. Onze vraag wat we ervoor moeten betalen wordt steevast met een glimlachend ‘niets’ beantwoord. Ze nemen graag genoegen met ‘efcharisto’ (dank u wel). We rijden direct door naar Limni Keriou. Er is een verhard terrein aan Keri Beach waar het gedoogd wordt dat er af en toe een camper staat. Voor de kinderen hebben we een klein appartementje gehuurd op 100 m afstand vanaf onze camper. Overdag verblijven we in en rond de camper die 5 m van de zee staat met uitzicht op het schildpadeiland Marathonissi (dat ook nog eens de vorm heeft van een schildpad). Dit is een echte watervakantie: we zwemmen, snorkelen en varen met onze opblaasbare kajak. Twee keer huren we een motorbootje voor een tochtje. Onderweg komen we tot onze grote blijdschap een aantal keren een zeeschildpad tegen. Van midden april tot eind september zijn de ‘Caretta Caretta’ te vinden in de baai van Laganas. Dit is één van hun belangrijkste broedgebieden. Hun omvang is indrukwekkend met een gemiddelde lengte van ongeveer 1 m en een gemiddeld gewicht van rond de 125 kg. Ze kunnen zeer oud worden. Er wordt geschat tot over de 90 jaar. We vinden het iedere keer weer indrukwekkend en ontroerend om deze beesten van zo dichtbij te kunnen bewonderen. Op 18 mei vertrekken onze kinderen weer naar Nederland en verlaten ook wij Zakynthos. We varen weer naar Killini om van daaruit onze trip op de Peloponnesos te starten.

De Peloponnesos is een schiereiland grenzend aan het vasteland van Griekenland. De Peloponnesos is met een aantal bruggen verbonden met het vasteland. De oppervlakte van de Peloponnesos is 15.490 vierkante kilometer. De Peloponnesos is overwegend groen met veel bergen, rivieren, wijngaarden en olijfboomgaarden en natuurgebieden met wetlands. Op onze eerste dag op dit schiereiland belanden we op een havenhoofd in Agia Kyriaki. We horen de zee tegen de kademuren beuken, maar wij staan heerlijk beschut met een prachtig uitzicht op het kleine binnenhaventje. De uitbaters van de twee naastgelegen tavernes zijn druk bezig hun etablissement klaar te maken voor het zomerseizoen. Het is zo’n 28 graden, maar voor de Grieken is dit toch nog te koud. Regelmatig passeren wij in onze korte broek een Griek gehuld in een winterjas. Wij kijken hem vreemd aan, maar hij ons waarschijnlijk ook. De volgende dag gaan we naar Pilos. We nemen de weg langs de kust en passeren het ene na het andere prachtige strandje. In principe kan je in deze tijd van het jaar gewoon op elk gewenst strand neerstrijken en er ook overnachten. Pilos is een gezellig, levendig havenstadje in de baai van Navaríno. Bij binnenkomst is het uitzicht adembenemend. Het langwerpige eiland Sfaktíria ligt imposant en beschermend voor de ingang van de baai. Pilos heeft een schilderachtig haventje met tavernes en een plein met veel platanen. We kiezen een visrestaurant uit om de lunch te gebruiken. In 1827 vond er een groot handgemeen in de baai van Navaríno plaats. De grote mogendheden Rusland, Groot Brittannië en Frankrijk besloten met 27 schepen de 91 schepen van de Turks/Egyptische vloot te vernietigen. Dat gebeurde in deze baai. Tot vandaag de dag kun je tijdens een bezoek aan het eiland Sfaktíria de wrakken van de schepen zien. De drie admiraals werden geëerd. Hun standbeelden staan op het Plein van de Drie Admiraals. Het heeft als onderschrift: ‘heel Griekenland is jullie eeuwig dankbaar’. Na de zeeslag was de nederlaag van de Turken definitief en de onafhankelijkheid van Griekenland officieel.

Aan het einde van de middag rijden we door naar Agios Andreas waar we een mooie plek in het kleine haventje vinden om te overnachten. ’s Nachts horen we de kleine vissersbootjes uitvaren en als we ’s morgens zitten te ontbijten, zien we ze één voor één terugkomen. Hun verse vis wordt direct aan de kade verkocht. We besluiten daarna Kalamata te bezoeken. Na alle kleine dorpjes en stadjes lijkt het ons leuk om ook deze tweede grootste stad van het eiland (en een belangrijke havenstad) te gaan zien. We zetten de camper neer op het haventerrein. Vandaag en morgen is het bewolkt en dus mooi weer voor een stadsbezoek. En ook om wat te werken, want hoewel niet beschreven in dit verslag tot nu toe… zijn we regelmatig een dagdeel aan het werk. We zijn in de gelukkige omstandigheid dat we als zzp’ers ons werk grotendeels via internet kunnen doen, waardoor we langere tijd achter elkaar op reis kunnen zijn. Onze klanten blij en wij blij.

De stad Kalamata valt ons enigszins tegen. Daarom gaan we door naar het zuiden. Via een prachtige kustroute hoog door de bergen belanden we uiteindelijk in Karavostasi. De volgende dag staat Ancient Sparta op het programma. We zetten de camper ditmaal op een heuse camping (Castle View in Mystras) en nemen een taxi naar de opgravingen in Sparta. Sparta was eeuwenlang één van de belangrijkste stadstaten van Griekenland. Het historische Sparta ontstond in de tiende eeuw voor Christus. Toen besloten vier Dorische dorpen zich samen te voegen. Daarbij verdrongen zij de oorspronkelijke bewoners van de vlakte naar de buitenranden en degradeerden hen tot tweederangsburgers, die als slaven werden ingezet. Op die manier ontstond een voor Griekenland vrij unieke situatie omdat de stad Sparta -die geen echte stadsmuren bezat- open en bloot in een vruchtbare landbouwstreek lag. Als gevolg daarvan moesten de inwoners zich steeds paraat houden voor mogelijke vijandelijke invallen en opstanden van de oorspronkelijke bewoners, die ver in de meerderheid waren. Dit gegeven heeft in grote mate bijgedragen aan de vorming van het unieke ‘Spartaanse’ karakter. Van het oude Sparta is niet veel meer over, maar toch is het zeer indrukwekkend de resten te zien van gebouwen die duizenden jaren geleden werden gebouwd. We hebben de smaak te pakken en gaan de volgende dag naar Ancient Korinthe. We bezoeken de Akrokórinthos, een indrukwekkende 575 m hoge rotsheuvel aan de landengte van Korinthe die de wijde omgeving domineert en van mijlenver te zien is. We kunnen met de camper tot aan de poort van de vesting komen en zijn als we boven zijn gekomen onder de indruk van het panorama dat zich aan ons ontvouwt. Vervolgens door naar het kanaal van Korinthe, een kunstmatige waterweg die in het laatste decennium van de 19de eeuw werd aangelegd op de plaats waar de landengte van Korinthe op zijn smalst is. Het lijnrechte kanaal is 6,3 km lang, 23 m breed en zo’n 8 m diep. De bruggen liggen ongeveer 70 m boven de waterspiegel en dat is echt hoog als je op de voetgangersbrug staat. Het kanaal heeft de vaarweg tussen Piraeus en de Ionische Zee met ongeveer 350 km verkort. Toch is het alleen geschikt voor middelgrote schepen, want sterke stromingen maken het gevaarlijk voor kleine bootjes, terwijl de geringe diepgang een bezwaar is voor grote schepen van meer dan 10.000 ton. Een sleepboot loodst de vaarschepen er in een half uur doorheen. Dit gebeurt omzichtig, want de bijna loodrechte wanden van grind en leem brokkelen regelmatig af. Lange wachttijden, hoge tolkosten en gevaarlijk manoeuvreren dragen ook al niet bij aan een intensief gebruik.

Onze volgende stop is in Kato Achaia met weer een prachtig vissershaventje waar we ’s avonds genieten van een heerlijke vis die de vissers nog diezelfde dag aan wal hebben gebracht. De volgende dag wordt een stranddag aan Kalagria Beach, een prachtig breed zandstrand aan de westkust van de Peloponessos. We zien Kefalonia en Lefkas aan de overkant liggen en besluiten om voor ons vertrek uit Griekenland nogmaals een bezoekje te brengen aan Lefkas.

Via de indrukwekkende brug bij Patras (de Rio-Antiriobrug) verlaten we de Peloponessos en bereiken we het vasteland van Griekenland. We passeren de Messolonghi Lagune een prachtig waterrijk gebied met heel veel flamingo’s, aalscholvers, pelikanen, wetlands met paalwoningen en zoutbassins. Omdat we hier twee jaar geleden al waren doen we dit gebied nu niet aan, maar het is zeker een aanrader om daar eens een kijkje te gaan nemen.

We rijden door naar camping Desimi Beach. Deze camping ligt in een zeer rustige baai op Lefkas. Vanaf de camping loop je zo het water in. We huren een motorbootje voor een tochtje. Zo varen we langs het eiland Skorpios, dat nog steeds in het bezit is van de familie Onassis. We mogen hier niet aanmeren. Wel op het nabijgelegen eiland Meganisi waar we de lunch gebruiken op één van de terrassen aan het intieme haventje. Op 31 mei om 2.00 uur gaan we weer aan boord van de veerboot in Igoumenitsa om 16 uur later aan te komen in Ancona.

We rijden direct door naar Coriane waar we hebben afgesproken met onze CCN-vrienden Annemarie en Marcel. Wat we daar aantreffen is een echte topplaats. Wijngoed Tenuta Santini weet camperaars echt te verwennen. Wat te denken van een all-in prijs van € 15 per nacht. En dan bedoelen we inclusief een zeer gastvrije beheerder, inclusief grote plaatsen met uitzicht op de omliggende wijngaarden én San Marino (vooral prachtig in de avond als alle lichtjes aangaan), inclusief wifi, stroom en water, inclusief gebruik wasmachine, inclusief gebruik serre, zwembad en douche van het landhuis, inclusief wijnproeverij en rondleiding. Puur genieten! We blijven hier twee dagen en uiteraard kopen we een paar flesjes wijn voor onderweg. Daarna gaan we met zijn vieren door naar Toscane. We komen terecht op camping Belsito, een camping met twee zwembaden en een prachtig uitzicht over Toscane. We sluiten onze gezamenlijke reis af in Cervo en zeggen ‘arrivederci’ tegen Marcel en Annemarie die nog twee weken vakantie voor de boeg hebben. Wij gaan weer naar Nederland met heel veel mooie herinneringen in ons hoofd en een warm plekje voor Griekenland in ons hart.

Sjaak en Sonja Staadegaard

 

LIJST MET COÖRDINATEN CAMPERPLAATSEN EN OVERIGE PLAATSEN

Camperplaats Arlon: N49.69.01.4 E5.81.96.1

Camperplaats Huttwil: N47.11.46.2 E7.86.64.7

Camperplaats Fontanellato: N44.87.81.6 E10.16.97.3

Camperplaats Igea Marina: N44.12.75.3 E12.48.95.3

Haven Vonitsa: N38.93.29.9 E20.91.93.8

Lagune Lefkada: N38.83.53.12 E20.70.21.03

Strand Vassiliki: N38.63.19.6 E20.59.57.76

Strand Myrtos Beach: N38.20.33.8 E20.32.08

Strand Akrotiri: N38.09.74.8 E20.22.68.3

Haven Poros: N38.08.51.5 E20.46.59.5

Strand Limni Keriou: N37.41.08.3 E20.50.10.5

Haven Agia Kyriaki: N37.07.15.5 E21.34.49.9

Haven Pilos: N36.54.55.3 E21.41.43.4

Haven Agios Andreas: N36.51.46.8 E21.55.9.6

Haven Kalamata: N37.01.26.8 E22.06.11.6

Karavostasi: N36.41.45.5 E22.22.41.0

Camping Castle View Mystras: N37.04.20 E22.24.17

Haven Kato Achaia: N38.09.11.9 E21.33.28.9

Kalagria Beach: N38.09.35.7 E21.22.19.4

Camping Desimi Beach: N38.40.21 E20.42.40

Camperplaats Coriano: N43.95.85.9 E 12.58.71.7

Camping Belsito: N43.90.51.6 E10.78.81.9