Dit is al weer de vierde toertocht in dit gebied en deze is ook weer volgeboekt met dertig campers. Na enige aarzeling hebben wij ons ingeschreven, want je wilt de boel wel heel houden. De speciaal ingerichte camperplaats was bij ‘De Olde Mölle’, met ernaast een restaurant met enkele camperplaatsen op de berg in Neede en zoals gebruikelijk wordt in Nederland elke verhoging in het landschap een berg genoemd. De CCN-tent staat er al en wij krijgen een goed plekje in gemaaid weiland, plus een informatietas met wetenswaardigheden over de omgeving. Wist u dat met bier en wijn drinken leuke spelletjes geknutseld kunnen worden? Je hebt er alleen nog een paar ordinaire fietspompjes voor nodig. Het gaat als volgt: de blikjes stapel je op tot een kleine piramide. Dan gaat er een wijnkurk (van goede wijn) in het omgebouwde fietspompje, dan richten en daarna schieten door het pompje in te drukken. De proppenschieter werkte voor sommigen voortreffelijk, maar anderen waren een gevaar voor hun omgeving. Ik kreeg de werkwijze ook pas door nadat mijn beurt voorbij was.. Voeten uit elkaar, met één oog richten, adem inhouden, pomp krachtig induwen en schieten!

Dit was een van de weinige kansen om bonuspunten te verdienen voor de rally van de volgende dag. Tijdens de bijeenkomst ’s avonds kreeg iedereen het routeboek uitgereikt, met de mededeling dat er nu slechts strafpunten te verdienen waren. Kom je te vroeg aan, dan krijg je strafpunten, maar te laat aankomen betekent ook strafpunten en de noodenveloppe openmaken betekent heel veel strafpunten. De juiste aankomsttijd werd echter geheim gehouden (ouderwets pedagogisch bezig zijn noemen we dat). Verder bevatte het routeboek een soort geheimschrift. Het leek aanvankelijk wel hiërogliefenschrift, maar gelukkig was de uitleg minder moeilijk, want je moest je houden aan de vertaling van ‘het bolletje volgt het pijltje’ en dat steeds maar weer.

Zo gingen we de volgende dag op weg. Een heerlijke dag, toerend in een rustgevend landschap, met soms zeer smalle wegen en erg weinig verkeer. Rijdend vanuit je hoge positie, was het alsof je op de troon zat en teruggeworpen werd in de tijd toen alles goed was. Onwillekeurig kwam het melancholische lied ‘Het dorp’ van Wim Sonneveld naar boven. Een omgeving gevat in oude ansichtkaarten. Het tuinpad van mijn vader met de hoge bomen, het is er nog. Een zandweg tussen koren door, het vee, de boerderijen. Zelfs de oude beatlejeugd die nu als club met hun Kreidlers en Zündaps een toertocht maakten. De tweetakt brommerlucht kwam nog tot in de cabine.

Ook toen we ons verzameld hadden in Zutphen en ons lunchpakket werd uitgereikt, konden we de nostalgische sfeer nog vasthouden. In een grote paardentram, drie paarden ervoor en ratelend over de keien werden we door de stad gereden. Bij de gracht werd er op ons gewacht om met grote Giethoornse fluisterpunters een rondvaart te maken. De gids vertelde ons van alles en nog wat over het eens zo glorierijke Zutphen, waar zo weinig van overgebleven was. Onder de deelnemers waren er enkelen die fanatiek aantekeningen maakten, want er werd gefluisterd dat met het beantwoorden van vragen hierover toch nog enkele bonuspunten te verdienen waren. Uiteindelijk werd door de wedstrijdleiding gevraagd naar de naam van de schipper en dat hadden ze niet opgeschreven.

Voorafgaand aan de barbecue kregen we een broodje shoarma. Schrijver dezes bedelde om nog zo’n heerlijk broodje en kon later zijn uitgebreide barbecue bij lange na niet op.

Je zou zo zeggen dat het een vlekkeloos verlopen weekend is geweest. Maar dat is toch niet helemaal waar. Eén persoon is nog naar de dokterspost geweest, omdat tijdens het bier drinken een wesp was meegekomen die protesteerde en zijn dikke tong kwam dus niet rechtstreeks van het bier. En er was een camper met remproblemen. De chauffeur heeft de laatste kilometers naar ons samenzijn al sukkelend afgelegd . De wegenwacht kon niets uitrichten omdat de hoofdremcilinder kapot bleek te zijn. Zondagmiddag heeft een oplegger de camper afgevoerd voor reparatie.

Al met al een fantastisch weekend, zeer goed georganiseerd met veel verwennerij voor de deelnemers. En de weergoden schonken ons ’s nachts verfrissende regenbuien. Wat wil een mens nog meer.

Nogmaals de hartelijke dank aan alle organisatoren.

Frans Huisman

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie